Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.: ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΕ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΗ –ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ   15Α - 10557  ΑΘΗΝΑ     ΤΗΛ. 210-3312794  &  6974 750407

www.dakepe.gr  e-mail: info@dakepe.gr

15 - 02 – 2012

ΠΡΟΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΜΕ ΑΤΑΛΑΝΤΕΥΤΗ –ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Ζούμε πρωτόγνωρες και ιστορικές στιγμές. Η χώρα μας βρίσκεται μέσα στη «μέγγενη» της Τρόικας. O Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αφού δυσφήμισαν τη χώρα μας στο εξωτερικό (βλέπε δηλώσεις τους: «η ελληνική οικονομία είναι σαν τον Τιτανικό», «κυβερνώ την πιο διεφθαρμένη χώρα του κόσμου» κ.α.), αφού υποσχέθηκαν στους πάντες τα πάντα («Λεφτά υπάρχουν») δεν τήρησαν καμία υπόσχεση, δημιούργησαν αδιέξοδα και έφεραν τη χώρα μας εμπρός στο χείλος της χρεοκοπίας. Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δημιούργησαν την οικονομική κρίση, έφεραν την Τρόικα στη χώρα μας και εξαθλίωσαν τον ελληνικό λαό.

Επί 2,5 χρόνια ακολουθείται λανθασμένη «συνταγή». Απουσιάζουν οι αναπτυξιακές δράσεις, τα προβλήματα της καθημερινότητας διογκώνονται, οι εργαζόμενοι βιώνουν πρωτοφανή επίθεση στα δικαιώματα και στις «κατακτήσεις» τους. Επιβεβαιώθηκε η ρήση «Σοσιαλισμός = Βαρβαρότητα».

Ακρίβεια, ανεργία, ύφεση, «κομματισμός», καλλιέργεια φοβικών συνδρόμων  και καθεστωτική αντίληψη με έλλειμμα δημοκρατίας αποτελούν χαρακτηριστικά της σημερινής πραγματικότητας.

Ο λαός μας υποφέρει. Οι κοινωνικές αντοχές και ανοχές εξαντλήθηκαν.

Υπάρχει παλλαϊκή αντίδραση και αντίσταση που αμαυρώνεται από την παρουσία των – περιέργως – ασύλληπτων και άγνωστων «κουκουλοφόρων». Τα ατελείωτα «δωρεάν» χημικά που χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής απαντούν στο ερώτημα γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για δωρεάν Παιδεία.

Πρόσφατα ψηφίστηκε «υπό το βάρος και τον κίνδυνο της κατάρρευσης και της χρεοκοπίας της χώρας» η νέα δανειακή σύμβαση.

Στα νέα δεδομένα και στο πρωτόγνωρο και ρευστό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί, η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. με ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ και ΣΕΒΑΣΜΟ στους συναδέλφους συνεχίζει την ανεξάρτητη, διεκδικητική, αταλάντευτη πορεία της. Με συγκεκριμένες θέσεις και ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις,

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ για:

     Την οικονομική και επιστημονική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού

     Τη διαφύλαξη της  αξιοπρέπειάς του

     Την αύξηση των δαπανών για την Παιδεία και

     Τη διαφύλαξη των αγαθών της Δημόσιας και Δωρεάν Εκπαίδευσης

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ:

     Στην παρακμή και τους εκφραστές της

     Στα Μνημόνια, στις πολιτικές των περικοπών και των άδικων, αντιλαϊκών και αντιεκπαιδευτικών μέτρων

     Στο λαϊκισμό, στη στείρα άρνηση και στις διαχωριστικές γραμμές (βλ. ξεχωριστές πορείες και συγκεντρώσεις, «άρνηση για την άρνηση») που ορθώνουν για να επιβιώσουν συνδικαλιστικά οι αριστερές παρατάξεις των χαμένων σοσιαλιστικών «παραδείσων» (Παρεμβάσεις, ΕΣΑΚ-ΔΕΕ) και στη σιωπή που επιβάλλουν τα κυβερνητικά δεκανίκια της ΠΑΣΚ.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

προς κάθε κατεύθυνση, κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα ότι η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. θα δυναμώσει τον αγώνα της και θα μας βρουν απέναντι σε οποιαδήποτε αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική και αντεργατική πολιτική. Είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε με τα προβλήματα, σφυρηλατώντας ταυτόχρονα την ενότητα του κλάδου.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ - ΠΡΟΑΣΠΙΖΟΥΜΕ

τη Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση, τον τίμιο αγώνα και τα δίκαια αιτήματα του Έλληνα Εκπαιδευτικού.

ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ

ΣΦΥΡΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

ΜΕ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ – ΜΕ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΣΤΑΣΗ & ΠΡΟΤΑΣΗ

ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΛΑΙΚΕΣ – ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Για τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.
Ο Πρόεδρος		Ο Γενικός Γραμματέας
Κόκκινος Χαράλαμπος		Ανδρουλάκης Μάνος

Αντί να ψάχνουμε ευκαιρίες σε άλλες χώρες, ας κάνουμε την Ελλάδα το δικό μας παράδεισο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χώρα μας περνάει μια από τις δυσκολότερες περιόδους της Ιστορίας της σε καιρό ειρήνης.

          Η δεινή οικονομική θέση στην οποία έχουμε  περιέλθει ως χώρα, η ανυπαρξία του πνευματικού κόσμου, η απουσία πολιτικών ηγετών έχει γεμίσει με εύλογη ανησυχία και ανασφάλεια τους πολίτες, ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους.

          Η λογική του ρουσφετιού, του κουμπαροσυμπέθερου που θα μας λύσει όλα τα προβλήματα, του πολιτικού που θα μας ικανοποιήσει όλα τα χατίρια, η λογική της εύκολης και γρήγορης λύσης πότισε τη σκέψη και την πρακτική της ελληνικής κοινωνίας για δεκαετίες με αποτέλεσμα αυτή να χάσει τη συνοχή της και την πίστη της στην ομαδική αλλά και ατομική προσπάθεια, στο κοινό συμφέρον.

          Ειδικότερα η νεολαία μας, που σκοπίμως τόσα χρόνια βρίσκεται σε καθεστώς γλυκιάς πνευματικής ομηρίας, υπνωτισμένη από τα γλυκόλογα και τα καλοπιάσματα των πολιτικών, υποταγμένη στην ψευδαίσθηση της λογικής ότι «η Ελλάδα δεν αλλάζει, δε σώζεται» παραμένει ακίνητη και αδρανής.

          Αντί οι νέοι και οι νέες να βγουν  δυναμικά και να διεκδικήσουν το αυτονόητο, ένα καλύτερο και αντάξιό της μέλλον για τη χώρα μας, περιμένουν  παθητικά και μοιρολατρικά το Μεσσία που θα τους σώσει σε ατομικό και μόνον επίπεδο.

          Επειδή πλέον το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο της Ελλάδας δεν έχει άλλη εκδούλευση να τους προσφέρει, χρησιμοποιεί ως τελευταίο , και ομολογουμένως ιδιαίτερα αποτελεσματικό, τρόπο εκτόνωσης των κοινωνικών αντιδράσεων την υπόδειξη «νέων παραδείσων». Αυτοί οι νέοι παράδεισοι είναι οι ισχυρότερες οικονομικά  χώρες του εξωτερικού που , ο μύθος του κατεστημένου λέει ότι περιμένουν πώς και πώς τους Έλληνες να σπεύσουν να εργαστούν εκεί και τους προσφέρουν ευκαιρίες, δικαιοσύνη, συνθήκες που στην Ελλάδα ούτε μπορούν να ονειρευτούν!

          Σταθεροί και ίσως ακούσιοι συνεργάτες τους είναι τα Μ.Μ.Ε. που, μη μπορώντας να             προσφέρουν ουσιαστικότερες υπηρεσίες στους  πολίτες, έχουν επιδοθεί σε μια προσπάθεια «χτισίματος ατομικών οάσεων για κάθε άξιο και ικανό Έλληνα», αγνοώντας ουσιαστικά τις υποδείξεις της κοινής λογικής. Παράδειγμα η Αυστραλία που μέχρι πρότινος παρουσιαζόταν να έχει ανάγκη δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων για να εργαστούν, στην πραγματικότητα όμως δεν υπήρξε ποτέ αυτή η ανάγκη μιας και όλες οι χώρες μαστίζονται από τα ίδια προβλήματα με εμάς. Το κείμενο του ελληνοαυστραλού μεγαλοεπιχειρηματία Μακρή είναι διαφωτιστικό και καταρρίπτει το μύθο της χώρας των επαγγελματικών ευκαιριών.

          Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα άλλη μια φορά άκουσαν οι Έλληνες και , δυστυχώς, άλλη μια φορά πίστεψαν.

          Νομίζω ότι σήμερα τα πράγματα είναι περισσότερο ξεκάθαρα από ποτέ:  Ο παράδεισος που όλοι ονειρευόμαστε δεν υπάρχει, ο παράδεισος όμως που μας αξίζει μπορεί να γίνει η χώρα μας.

          Δε χρειάζεται να τρέξουμε πολύ μακριά για να βρούμε αυτά που χρειαζόμαστε, αυτά που μας αξίζουν. Τις αξίες και τα ιδανικά που θέλουμε να υπάρχουν, μπορούμε κι εδώ να τα κάνουμε πράξη.

          Αν όλοι μαζί εργαστούμε για το κοινό συμφέρον, αν όλοι μαζί υλοποιήσουμε αυτά που αναζητούμε ως πλαίσιο δράσης και πρακτικής, αν όλοι κάνουμε στην Ελλάδα αυτό που ονειρευόμαστε να κάνουμε στο εξωτερικό, τότε δε θα χρειαστεί να ψάξουμε εισιτήρια για άλλες πατρίδες, ο παράδεισός μας θα είναι η δική μας πατρίδα.

          Δε χρειάζεται να φύγουμε από την Ελλάδα για να κάνουμε αυτό που ονειρευόμαστε :

-         Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις του τόπου μας, να επενδύσουμε στην αγροτική ανάπτυξη, να αναδείξουμε και πάλι την χώρα μας ως τουριστικό προϊόν, όχι για να έχουμε εύκολο και γρήγορο κέρδος αλλά για να κάνουμε τη χώρα μας βασικό προορισμό όλων των πολιτισμένων ανθρώπων.

-         Μπορούμε και πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε τις εύκολες και γρήγορες λύσεις,  οι οποίες απλά δεν υπάρχουν, πρέπει να εργαστούμε επιτέλους μεθοδικά και με υπομονή.

-         Μπορούμε και πρέπει να επικεντρώσουμε  την προσπάθειά μας  σε αυτά που μπορούμε  να κάνουμε ,όχι σε αυτά που θα θέλαμε  να κάνουμε.

          Τα όνειρά μας είναι συνδεδεμένα με την πατρίδα μας. Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, δε μπορούμε πλέον να ελπίζουμε σε μεταναστευτικές λογικές για να σώσουμε τον εαυτό μας και να υλοποιήσουμε τις ιδέες μας.

          Η Ελλάδα είμαστε εμείς, αν χαθεί, χανόμαστε μαζί της.

          Κανείς δε μας περιμένει για να μας προσφέρει το παραμικρό, κανείς δε μας χρειάζεται παρά μόνο η ίδια μας η πατρίδα.

          Αντί να αναζητούμε σανίδες σωτηρίας, ας δράσουμε από κοινού έτσι ώστε να χτίσουμε εκ θεμελίων την πατρίδα που μας αξίζει.

                                                                   Μπλέτσας Κ. Χρήστος

          Δάσκαλος

Κώστας Μαρκόπουλος : Έπραξα με βάση την πολιτική μου και εθνική συνείδηση

Χαλκίδα 14-2-2012

Συνεπής στις πεποιθήσεις μου και ευθυγραμμισμένος απόλυτα προς
τις 245 ομιλίες μου στη Βουλή, με την ιδιότητα του κοινοβουλευτικού
εκπροσώπου, καταψήφισα το Μνημόνιο 2. Έπραξα με βάση την πολιτική μου και εθνική συνείδηση και ...

παρά την προειδοποίηση του προέδρου της ΝΔ Α. Σαμαρά για κομματική πειθαρχία. Άρα το έκανα εν γνώσει των συνεπειών απομάκρυνσής μου από την κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ. Βέβαια η
διαγραφή μου από το κόμμα ήταν αδικαιολόγητη, αλλά αυτή την ώρα αυτά δεν ενδιαφέρουν πολλούς.
Έχω δεχθεί στα πολιτικά μου γραφεία χιλιάδες μηνύματα απ` όλη την
Ελλάδα αλλά και από την Εύβοια ιδιαιτέρως που με γεμίζουν με ικανοποίηση.
Οφείλω και να ευχαριστήσω όλους ανεξαιρέτως αλλά και να δώσω εξηγήσεις στην ουσία της ενέργειάς μου.
Δεν μπορώ να δεχθώ για την Ελλάδα 480 ευρώ κατώτερο μισθό και 430
για τους κάτω των 25 ετών. Αρνούμαι να αποδεχθώ πως θα δανειστούμε με τόκο 30 δις ευρώ για ανακεφαλαίωση των τραπεζών και 12 δις για μηδενισμό των δανείων των ΔΕΚΟ και την ίδια ώρα να μην υπάρχει πρόνοια για τα 9 δις ευρώ που θα χαθούν από τα ασφαλιστικά ταμεία και για τα 6 δις που χρωστά το Δημόσιο στην εσωτερική αγορά (προμηθευτές, επιστροφή ΦΠΑ κ.λ.π).
Αδυνατώ να δεχθώ μόνο 2,8 δις ευρώ για φαρμακευτική δαπάνη που αρκεί μέχρι το τέλος Αυγούστου. Όλα τα παραπάνω είναι μέτρα ύφεσης που θα φέρουν χιλιάδες λουκέτα και νέους ανέργους.
Μια πιθανή άρνηση της Βουλής των Ελλήνων θα έβαζε την Ε.Ε σε
νέο γύρο διαπραγματεύσεων και την χώρα σε εκλογές για νέα κυβέρνηση.
Δυσκολεύομαι να δεχθώ πως η Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη εξαντλείται με μία άρνηση.
Επιρρίπτω ευθύνες στην κυβέρνηση Παπαδήμου και ιδιαίτερα στον
Υπ. Οικονομικών κ. Βενιζέλο για την ατζέντα που έφεραν στο τραπέζι της σύσκεψης των αρχηγών. Εκεί η διαπραγματευτική δυνατότητα του Α. Σαμαρά εκ των πραγμάτων είχε όρια αξεπέραστα. Έκανε ότι μπορούσε.
Έχω ήσυχη την συνείδησή μου γι` αυτό που έκανα. Η Ελλάδα δεν
μπορεί να φέρεται σαν επαίτης, οφείλει να έχει το δικό της πρόγραμμα
ανάπτυξης. Χωρίς ανάπτυξη δεν υπάρχει ούτε δουλειά για τους Έλληνες ούτε Ελλάδα.

Ανασυγκρότηση Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Α/θμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ) Εύβοιας

8-2-2012

Ανασυγκρότηση Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Α/θμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ) Εύβοιας

Το χρέος μας στους γονείς μας και στα παιδιά μας είναι να πούμε ΟΧΙ στο ξεπούλημα της χώρας μας

Χτες και σήμερα, για πολλοστή φορά, συμμετείχα στις κινητοποιήσεις των Σωματείων Εργαζομένων του Νομού μου ενάντια στο Δ.Ν.Τ. , την Τρόικα και , κυρίως, ενάντια σε όλα τα δεινά που θέλουν να μας επιβάλουν με τα νέα μέτρα.

Θεωρώ χρέος μας τη συμμετοχή στον αντιμνηνομιακό αγώνα που διεξάγεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων , των εμπόρων, των εργατών, του ελληνικού λαού.

Η συμμετοχή ωστόσο στις κινητοποιήσεις μπορεί να είχε τη σιωπηρή επικρότηση των συμπολιτών μας, ήταν όμως φτωχή σε φυσικές παρουσίες.

Έλλειπαν οι άνθρωποι, έλλειπε το πλήθος που θα δώσει τη βαθύτερη και την πιο αποτελεσματική δυναμική που θα μπορέσει να ανατρέψει τα σχέδια των Τροικανών και των εν Ελλάδι εκπροσώπων τους.

Δυστυχώς η Ελληνική κοινωνία πέρασε μια τριακονταετία βαθέως πνευματικού λήθαργου.

Μας έμαθαν να μη σκεπτόμαστε, να μην αγωνιζόμαστε, να μην κινητοποιούμε όλες μας τις δυνάμεις.

Μας έμαθαν να περιμένουμε το Μεσσία να μας σώσει, το βύσμα να μας βολέψει, τον «κολλητό» να μας λύσει όλα τα προβλήματα, το Κόμμα που θα μας αναβαθμίσει, λες και δεν είμαστε εμείς άξιοι από μόνοι μας να γίνουμε καταφέρουμε σπουδαία πράγματα.

Μας έκαναν να νιώθουμε ότι είμαστε μόνο ένα γρανάζι μιας άχρηστης μηχανής, πως είμαστε ένα τίποτα έξω από το πλαίσιο που εκείνοι ορίζουν και διαφεντεύουν.

Στο πλαίσιο αυτό, τώρα που οι Μεσσίες φαίνεται πως δεν υπάρχουν, που τα βύσματα έχουν διακόψει τη λειτουργία τους  (εύχομαι επ’ αόριστον), τώρα που τα κόμματα έχουν απολέσει τους μηχανισμούς πελατειακών σχέσεων που εξυπηρετούσαν, ο κόσμος νιώθει αμήχανος και ανήμπορος να αντιδράσει…

Νιώθει ότι δε μπορεί να κάνει τίποτα άλλο… παρά να επαληθεύσει τις «δικές τους» προφητείες.

Όμως η γραμμή που απόσταση που χωρίζει τον ήρωα από το δειλό, τον αγωνιστή από τον « καναπεδάτο » πολίτη είναι πραγματικά μικρή.

Όλοι μας κουβαλάμε μέσα στο αίμα μας το DNA των ανένταχτων προγόνων μας, των πατριωτών με τα υψηλά ιδανικά και τη μέχρι αυτοθυσίας πίστη στα ιδανικά της πατρίδας μας.

Μέσα στην ψυχή όλων μας υπάρχει και ίσως στους περισσότερους λαγοκοιμάται, ο ακατάβλητος ευπατρίδης που ξέρει ποιο είναι το χρέος του και πόσο πρέπει να προσπαθήσει για να κάνει τα όνειρα πράξη.

Η Κυριακή 12-02-2012 είναι η κορυφαία μέρα της αγωνιστικής δράσης ενάντια στο ΔΝΤ και την Τρόικα. Είναι η μέρα που οι Έλληνες θα δώσουν τη μάχη τους και θα επιλέξουν την Ελλάδα που θέλουν και τους αξίζει. Και η πατρίδα μας πλέον μας χρειάζεται όλους, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά!

Όλοι μαζί θα πρέπει να βρεθούμε στην Αθήνα και στις μεγάλες πόλεις, πέρα και πάνω  από παραταξιακές γραμμές και σημαίες, έξω από κομματικές περιχαρακώσεις.

Είμαστε πολλοί για να μας αγνοούν.

Είμαστε πιο σπουδαίοι από όσο μας λέγανε μέχρι σήμερα.

Είμαστε πιο άξιοι από όσο λογάριαζαν.

Ας γίνουμε επικίνδυνοι για την ελιτίστικη νομενκλατούρα του ΔΝΤ και των ντόπιων ιδεολογικών τους μπράβων.

Με πίστη στις δυνάμεις μας, τα ιδανικά μας θα γίνουν πράξη.

Άλλωστε δε θα είναι πρώτη φορά που ο Ελληνισμός θα έχει εκπλήξει θετικά τον κόσμο… Ίσως αυτό ακόμα περιμένουν όλοι από εμάς, την αφύπνιση της ελληνικής μας συνείδησης και ψυχής.

Ας μην τους απογοητεύσουμε , το χρωστάμε στους γονείς μας, το χρωστάμε στα παιδιά μας.